بسم الله:

بار خدایا ، اگر بخواهی از ما در گذری از بخشش توست و اگر بخواهی عذابمان کنی ، از دادگری توست .

پس با انعام خویش گذشت را بر ما هموار کن و با چشمپوشی خود ، ما را از عذاب خویش ایمن دار که ما توان ( تحمل ) دادگری تو را نداریم و هیچ یک از ما را بی گذشت تو ، ( امید) رهایی نیست .

ای بی نیازترین بی نیازان ، اینک این ماییم بندگان تو در پیشگاهت ، و من، نیازمند ترین نیازمندان به توام ، پس تهیدستی مارا با توانگری خویش جبران کن و مارا با محروم داشتن ، نا امید مکن که اگر چنین کنی آن را که از تو بخت یاری جسته است ، نگون بخت و آن را که از بخشش تو ، یاری خواسته است ، محروم کرده ای.

اکنون از نزد تو به که روی آوریم ؟ واز درگاه تو به کجا رویم ؟

پاکا که تویی ، ما آن بیچارگانیم که پاسخ به آنان را واجب دانسته ای و آن گرفتارانیم که وعده ی گشایش به آنان داده ای .