بسم الله:

می دانی من کیم؟

من اشک سرد آسمانم،

نقش دردی به دیوار زمانم،

بی سرانجام و بی نام و نشانم.

چون غباری جدا از کاروانم.

من همونم که همیشه غم و غصه اش بی شماره.

اونی که تنهاترینه حتی سایه هم نداره.

این منم کهمحبومو هرگز کسی نشناخته،

اون که در راه عاشقی ثمر و هستی اش رو باخته.

همون که مدعی عشقه و لی در آزمون محبوبش رد شده.

همون که محبوبش غریب ترین و مظلومترین عالمه.

حالا شناختی؟