بسم الله:

بگذار سخنی بگویم حتی اگر کفر بپنداری

حسین معشوق خداست

حسین عاشق خداست

خدا از خلقت آدم و حوا  دنبال حسین می گشت.

می خواست که حسین را از گنجخانه ی خود نمودار سازد.

به حسین ببالد ، او را به همه ی خلق عالم بنماید.

و آنگاه خود زبان به تحسین بگشاید که :

فتبارک الله احسن الخالقین !...

قیمت حسین بهشت نبود ، حور و قصور نبود ،

قیمت حسین خود خدا بود

او در صحن کربلا حاضر شد ؛

تمامی رنج عالم ،

تمامی مظلومیت ؛

و تمامی سوز و داغ و درد فراق را ، تاب آورد وثارالله شد ...

خانه حسین ، خانه عشق است !

خانه دلدادگی ست

خاک حسین شفاست !

شرف یافته از گنج خدا ...

و سجده گاه آدمی در وقت خواندن خدا ،

حرم حسین بوی عشق می دهد ،

طعم دلدادگی

مزه یکی شدن با حضرت دوست ...

حریم حسین بویی دارد که هیچ کجا ندارد.

( بخت خاک _ اسماعیل شفیعی سروستانی ـ منبع وبلاگ گویا سواری میرسد)