خانه حسین ، خانه ی عشق است
بگذار سخنی بگویم حتی اگر کفر بپنداری
حسین معشوق خداست
حسین عاشق خداست
خدا از خلقت آدم و حوا دنبال حسین می گشت.
می خواست که حسین را از گنجخانه ی خود نمودار سازد.
به حسین ببالد ، او را به همه ی خلق عالم بنماید.
و آنگاه خود زبان به تحسین بگشاید که :
فتبارک الله احسن الخالقین !...
قیمت حسین بهشت نبود ، حور و قصور نبود ،
قیمت حسین خود خدا بود
او در صحن کربلا حاضر شد ؛
تمامی رنج عالم ،
تمامی مظلومیت ؛
و تمامی سوز و داغ و درد فراق را ، تاب آورد وثارالله شد ...
خانه حسین ، خانه عشق است !
خانه دلدادگی ست
خاک حسین شفاست !
شرف یافته از گنج خدا ...
و سجده گاه آدمی در وقت خواندن خدا ،
حرم حسین بوی عشق می دهد ،
طعم دلدادگی
مزه یکی شدن با حضرت دوست ...
حریم حسین بویی دارد که هیچ کجا ندارد.
( بخت خاک _ اسماعیل شفیعی سروستانی ـ منبع وبلاگ گویا سواری میرسد)
