یک فنجان جملات زیبای عارفانه

و تویی پناه بی پناهان . . .

خداوندا دريابم، كه درمانده ام، و دلم از حوادث روزگار سخت به تنگ آمده است

خداوندا در آغوش رحمت خود بپرورانم، كه من بسان كودكي گستاخ و ناسپاسم و در عين حال سخت محتاج نوازش تو

خداوندا بلور احساسم را از گزند سنگهاي بيشمار ريا و دورنگي حفظ نما

خدايا درمانده ام از سستيهايم، چه بسيار خطاهايي كه به واسطه سستيهايم از من سر زده،و من قادر به جبران نيستم ، از من درگذر

خدايا دلتنگيهايم فراوان است و زبان از گفتن قاصر، تو خود مي داني و ميتواني، پس آنچنان برايم بساز كه براي خوبانت فراهم ساخته اي

خداوندا تواني به من بده كه صبوري پيشه گيرم و پاسخ نامهربانان را با مهر بدهم